11

کم کم دارم به اینجا عادت می کنم.راحت می تونم بدون قضاوت شدن در موردم ، حرفهامو بنویسم.می دونم آدمای کمی نوشته هامو میخونن ولی همین که منو نمیشناسن و منم راحتم ، بسمه.

هر جا که میرم همه به نوعی می خوان سر از رازم در بیارن، اینکه آیا خودمون بچه نمی خواهیم یا اینکه بچمون نمیشه؟و من هم بسته به شرایط و موقعیت اون شخص ، بهش جواب می دم.ولی اینجا خودم علنا نوشتم مشکل چیه و از این بابت خوشحالم.

 

/ 2 نظر / 17 بازدید
وحید53

تو یه مهمونی رفتیم ناآشنا بودن و از بستگان یه آشنا نخستین سوالشون این بود وما در جواب...

ساسان

خوبي وبلاگ همينه كه راحت درد و دل ميكني، حرف مي‌زني، كسي هم از لحاظ روحي نميتونه تحت فشارت بذاره. من خيلي‌ها رو ديدم از بچه دار شدن پشيمون شدند. خيلي ها رو مي‌شناسم دوست ندارم مثل اونها بچه داشته باشم خيلي ها رو مي‌شناسم بچه ندارند ولي همديگه رو دارند و اين خيلي خوبه حس خوبي به آدم ميده وقتي همسرت رو در كنارت داري